Archive for Σεπτεμβρίου, 2008

Εργατικό Δίκαιο εν Ελλάδι…

Το μέγεθος της ασυδοσίας και τις σύγχυσης των αξιών στην Ελλάδα με εκπλήσσει καθημερινά.Είναι αξιοθαύμαστο το πως μπορούμε σε αυτή τη χώρα τα αυτονόητα να τα κάνουμε αδιανόητα και το αντίθετο…

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι άνω των 45 ετών(για τη γενιά αυτή θα αναφερθώ εκτεταμένα σε άλλη δημοσίευση) που τολμούν να μας κοιτούν στα μάτια (!) και ήτε με με τη μορφή νουθεσιών , ήτε με τη μορφή επιπλήξεων (για να μην αναφερθώ σε άλλες μεθόδους τους..) προσπαθούν να μας πείσουν να μπούμε στο αυλάκι τους.

Και για να είμαι πιο σαφής.Την περασμένη εβδομάδα υπερασπίστηκα στο δικαστήριο κάποιον αλβανικής καταγωγής εργάτη με τον οποίο συνυπήρξαμε προ διετίας σα συνάδελφοι στο ίδιο αφεντικό.’Ενα αφεντικό που είχε σαν πάγια τακτική τις απλήρωτες υπερωρίες , απλήρωτα νυχτερινά , απλήρωτα εκτός έδρας , απλήρωτα αναδρομικά και επιδόματα αδειών(κατά περίπτωση) και μία πολλή κακή και ταπεινωτική συμπεριφορά προς το προσωπικό.

Προσωπικά για μένα ήταν η ποιό ταπεινωτική στιγμή της ζωής μου το διάστημα που εργάστηκα εκεί.Κάθε μέρα και μία ταπείνωση.Ψυχολογική , σωματική και μισθολογική..Φυσικά και εγώ επέστησα τα ίδια (σε θέμα εργασιακής σχέσης με το αφεντικό) και πολύ θα ήθελα να το έχω κάνει προ πολλού αυτό που τόλμησε ο πρώην συνάδελφος , αλλά λίγο το νεαρό της ηλικίας , λίγο το ότι ο πατέρας μου διατηρούσε φιλική σχέση  με το εν λόγω αφεντικό δεν το τόλμησα(και πολύ ντρέπομαι γιαυτό).Όταν μετά από δύο χρόνια μου δόθηκε η ευκαιρία να είμαι μάρτυρας κατηγορίας και να υπερασπιστώ έναν φτωχό άνθρωπο που είχε περάσει τα ίδια μ ‘ εμένα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Το χρωστούσα στον εαυτό πρώτα απ’όλα και δεύτερον το χρωστάμε στα παιδιά μας.Όλοι!Παραλάβαμε μια κατάσταση που ποτέ κανείς στο παρελθόν δεν τόλμησε να ανατρέψει και γι’αυτό τη βρήκαμε έτσι και την υποστήκαμε . Αν στην πολύχρονη πορεία της εν λόγο εταιρίας (και οποιασδήποτε άλλης) κάποιοι στο παρελθόν αντιδρούσαν δεν θα ήταν τα πράγματα έτσι σήμερα.Αν κάποιος τους έδειχνε ότι το προσωπικό είναι άνθρωποι και όχι γαϊδούρια που μόνο στόχο έχουν τον πλουτισμό των αφεντικών τους..Αν κάποιος τους έδειχνε ότι δεν μπορούν να πατούν στη φτώχεια και στην ανάγκη και να εξευτελίζουν τη λέξη ‘εργάτης’.Αν επιτέλους αποφασίσουμε από μόνοι μας ότι δεν είμαστε τα σκουλήκια που θα σερνόμαστε στα τσιμέντα των εργοστασίων τους και των αποθηκών τους.Τότε μόνο μπορεί να γίνει μια έστω και μικρή αλλαγή.

Έτσι που λες λοιπόν σκέφτηκα και πήγα μια χαρά χαρούλα μάρτυρας.

Και τώρα αρχίζει το ωραίο!Όταν διαπίστωσε ο ‘κύριος’ ότι εγώ είμαι ο μάρτυρας του ‘Αλβανού’ τηλεφώνησε στους γονείς μου (με τους οποίους όπως προείπα συνδέετε με φιλία!!!)και τους άρχισε το ηθικοπλαστικό κήρυγμα για την ανάρμοστη συμπεριφορά μου , για την αχαριστία μου , για την ανικανότητά τους να με αναθρέψουν σωστά και άλλα τέτοια .

Εδώ βρίσκεται η σύγχυση για την οποία μίλησα στην πρώτη παράγραφο.Του ήταν αδιανόητο να σηκώσει κάποιος κάποτε το κεφάλι του και να τον κοιτάξει κατάματα..Γιατί το σωστό είναι να εξαπατάς τους υπαλλήλους σου , τους πελάτες σου και τους προμηθευτές σου μια ολόκληρη ζωή.Έτσι γίνεσαι ευκατάστατος , επιφανής κοινωνικά , έχεις το σεβασμό και το θαυμασμό του περίγυρου και έχεις (έχεις το θράσος να το παίρνεις μόνος σου μάλλον) και το δικαίωμα να μιλάς για το σωστό και ηθικό!!…Μήπως να τον βάλουμε τον κύριο να διδάξει και σε κατηχητικό?

Το μέγεθος της ασυδοσίας και του θράσους είναι τέτοιο που δίνει την εντύπωση ότι έχει αποκοπεί από την πραγματικότητα.Ότι λόγο του πλούτου και της ζωής που διάγει έχει χάσει την επαφή του με μια πλευρά της ζωής που είναι ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι της.Αλλά δεν του δίνω τέτοιο ελαφρυντικό….Είναι αρκετά έξυπνοι αυτής της πάστας οι ‘κύριοι’ για για να ξέρουν καλά τι κάνουν και να προσπαθούν με νύχια και με δόντια να συντηρήσουν την κατάσταση που τους πλουτίζει.

Υπήρξαν βέβαια και αρκετές αντιδράσεις για το ότι πήγα να υπερασπιστώ ‘Αλβανό’.Λες και η φτώχεια και η ταπείνωση γνωρίζουν εθνικότητες..Λες και μόνο οι Αλβανοί καταπιέζονται και εμείς οι Έλληνες είμαστε η ελίτ..

Νομίζω ότι υπερασπιζόμενος κάποιον ‘Αλβανό’ και μάλιστα σε αντιδικία με δικό μου φιλικό οικογενειακό πρόσωπο προσδίδει μεγαλύτερη σημασία στην πράξη μου και ενισχύει το κοινό περί δικαίου αίσθημα έστω και λίγο σ’ αυτή τη χώρα.

Advertisements

Comments (1) »

Hello world!

Καλημέρα κόσμε!

Διάλεξα αυτό το αισιόδοξο φόντο ελπίζοντας ότι έτσι αισιόδοξα θα μπορώ να σας γράφω (κι εσείς να με διαβάζετε) αν και δεν σας το υπόσχομαι.Μπορεί να γίνει και το αντίθετο δηλαδή..Αλλά τουλάχιστον ακόμη και στις ‘δύσκολες’ δημοσιεύσεις θα λειτουργεί χαλαρωτικά ένα τέτοιο φόντο.

Να ζητήσω προκαταβολικά τη συγνώμη μου για την αδυναμία μου στην ορθογραφία.

Το που θα κινηθώ θεματικά θα εξαρτηθεί περισσότερο από την τύχη παρά από τις κλίσεις μου ή τις εμμονές μου.Θα προσπαθήσω δηλαδή..

Καλώς σας βρήκα λοιπόν!

2 Σχόλια »